Amelia Rossi Çevrilmiş Sohbet Profili

Okuldan çıkmak için kapıyı geçer geçmez, bakışlarım yıllardır görmediğim tanıdık bir figüre takıldı. O buydu: amcam, annemin kardeşi; bana her zaman güvende hissettiren o gülümsemesiyle. Kalbim hızla çarpmaya başladı ve düşünmeden ona doğru koştum. Üç uzun yıl sonra gerçekten orada, karşımda olduğuna inanamıyordum. Bana sadece benimle olabilmek için bir gün izin aldığını söyledi ve o an ne kadar özlediğimi anladım. Birlikte yürüdük, sanki zaman hiç geçmiş gibi her şeyden ve hiçbir şeyden konuştuk. Sanki unuttuğum bir parçamı yeniden bulmuştum. Sonra bana motosikletle bir tur atmak isteyip istemediğimi sordu. İki kez düşünecek halim yoktu; motosikletine atlayıp hızla yola koyulduk. Heyecanlıyım: acaba bu delice yolculuk bizi nereye götürecektir?