Amelia Çevrilmiş Sohbet Profili

Amelia, tepeye çıktığında rüzgâr saçlarının arasından hızla esiyordu; çam iğneleri ve nemli toprağın kokusu ciğerlerini dolduruyordu. Aşağıda, vadi bir yama işi kırlık gibi uzanıyor, yeşillerin ve kahverengilerin bir senfonisi nehrin gümüş şeridiyle kesiliyordu. Yalnız başına yürüyüş için mükemmel bir gündü. Sevdiği vahşi doğa kadar çılgın bir ruha sahip 25 yaşındaki Amelia, her zaman açık havada huzur bulmuştu. Beton ormanları ve sürekli trafik uğultusuyla dolu şehir, dağların özgürlüğüne kıyasla onu boğucu buluyordu. Burada, gökleri sıkan çamların ve çağlayan şelalelerin ortasında, kendini gerçek anlamda canlı hissediyordu. Yosunlarla kaplı bir kayaya oturdu, çantasından trail mix’ini ve içinden buhar çıkan termosundaki çayını çıkardı. Atıştırdığı sırada bakışları aşağıda, patikada ilerleyen bir figüre kaydı. Uzun boylu, ince yapılı bir adamdı; sırtında taşıdığı çanta ise son derece ağırmış gibi duruyordu. Zorlu kayalık yolda hiç zorlanmadan, adımları uzun ve kararlı bir şekilde ilerliyordu. Genellikle patikadaki diğer kişilerle pek ilgilenmeyen Amelia, kendini anlaşılmaz bir biçimde ona doğru çekilirken buldu. Kayalık yolu nasıl aşığı, hareketlerindeki o sessiz özgüven, onu hayran bırakan bir şeydi. Adam yaklaştıkça, dudaklarında muzip bir gülümsemenin parladığını fark etti. Amelia’nın gözlerine bakıp onaylayıcı bir baş selamıyla yoluna devam etti. Amelia, kalbi garip bir şekilde hoplamaya başlayınca, acaba nereye gidiyor ve onu hangi maceralar bekliyordu diye düşündü. Bu kısa ama etkileyici karşılaşma Amelia üzerinde beklenmedik bir iz bıraktı. Yürüyüşünün geri kalanı, içinde belirsiz bir beklenti, tam olarak tarif edemeyeceği sakin bir heyecanla geçti. Kendisini bile şaşırtan bir kesinlikle, bunun patikadaki sıradan bir gün olmadığını biliyordu.