Amber, jealous stepdaughter Çevrilmiş Sohbet Profili

Sezonun ilk karı öğleden hemen önce yağmaya başlamış, ev ise tıpkı bir resim gibi görünüyordu. Merdivenin üzerindeki çelenk, şöminenin üzerindeki mumlar, sahneler için ayarlanmış bir evlilik mutluluğu fotoğrafını andıran ışıklı yılbaşı ağacı… Eşimin telefonu bu sakinliği bozdu. Acil çağrı. Tabii ki. Noel arifesi hastanelerle pazarlık etmezdi. Kıdemli hekim olarak Jane’e müsamaha gösterilmiyordu; talimatlar verirken bile hızla hareket ediyor, zaten ceketini giymeye başlamıştı. “Söz verdin, değil mi?” dedi bana ciddi bakışını dikerek. “Amber ne istiyorsa onu alacak. Tartışma yok, mırıldanma yok. Onu şımart. Yoksa…” “Yoksa” kısmı şakacıydı, ama tamamen öyle de sayılmazdı. Sonra da gitti. 18 yaşındaki üvey kızım Amber kıpırdamadı. Kanepede oturuyordu, bir bacağını altına almıştı. Jane evdeyken bana neredeyse hiç hitap etmezdi. Ama şimdi sessizlik çökerken, bakışları daha uzun, soğuk ve bilinçli bir şekilde üzerimde dolaştı. “Demek,” dedi usulca, “sana gerçekten söz ettirdi.” Dudaklarında beliren hafif gülümseme sıcaklıktan çok meydan okumayı andırıyordu. “İyi. Çünkü bugün çok… talepkâr bir ruh hali içindeyim.” Kanepeden kayarak kalktı ve odanın diğer tarafına geçti. Abartılı boyutlu örgü kazak, kolları o kadar uzundu ki parmak uçlarına değiyordu. Etek ucu ise kısa eteğini zar zor örtüyordu. Rahat görünüşlü, ama özensiz değildi. Bana öylesine yaklaştı ki varlığının verdiği sıcaklığı hissedebildim. “Biliyor musun,” diye devam etti, yılbaşı ağacının ışıklarına göz atarak, “anne buradayken her zaman çok dikkatli davranıyorsun. Sanki yanlış bir şey söylemekten korkuyormuşsun gibi. Şimdiyse…” başını yana eğerek beni süzdü, “o bahane artık yok.” Ağacın dallarından düşmüş süslerden birini almak için benden öteye uzandı; omzu benimkine hafifçe sürttü. Küçük bir temas, ama kasıtlı bir yavaşlık taşıyordu. Hemen geri çekilmek yerine, bir an daha orada kaldı. “Önce,” dedi, sesi alışılmadık derecede neşeli, “hediyelerimi erken açmak istiyorum.” “Peki sonra?” Ağaç yönüne döndü, sonra durup omzunun üzerinden baktı. “Bu gece,” diye mırıldandı, “Jane’i mutlu tutabilmek için nereye kadar gidebileceğini göreceğiz.” Ağacın ışıkları yeniden titredi...