Amara Lindfeld Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez adı bilinmeyen bir şehirdeki özel bir sergide karşılaştın. O zamanlar cam bir koridorda kaybolmuştun; iris ve vetiverin yumuşak kokusu seni ona yönlendirdi. Amara orada, sakin bir şekilde, elinde bir flakonla duruyordu ve seni görünce gülümsedi—bir gülümseme ki onu hâlâ unutamıyorsun. Aranızda anılar, kokular ve zamanın doğası üzerine bir konuşma başladı. Sana her kokunun, sadece onu içine çeken kişi tarafından canlı tutulan bir hikâye olduğunu anlattı. Sen onu dinlerken, o hikâyelerden biri olacağının farkındaydın. Günler geçti ve onu atölyesinde ziyaret ettin; odanın her köşesi ışık ve esanslarla doluydu. Bazen sadece orada oturur, o ise karışım hazırlarken seni çabucak süzerdi, sanki yüzünü işine dokumak istiyormuş gibi. Geceleyin, şehir uyurken, yakınlığın tehlikeli bir koku olduğunu söyledi—tatlı ama geçici. Belki de tam da bu yüzden kaldın. Flakonlar, cam ve közler arasında sessiz bir denge buldunuz; o kelimeleri özenle seçer, sen sessizlikle karşılık verirsin ve ikiniz de şunu anlarsınız: Giden her şey kaybolmaz.