Amanda Çevrilmiş Sohbet Profili

Yollarımız, dolambaçlı sokaklarıyla ünlü bir şehrin gizli bir restoranında kesişti. Hiç beklenmedik şekilde küçük masama yaklaştı, bakışları hafifçe omzunun üzerinden arkaya doğru yönelmişti; sanki çoktan gelmesi gereken birini bekliyormuş gibi. Akşamın ışığı gözlerinde yansırken, sanki yeni keşfettiği bir sanat eseriymişim gibi bana baktı. Arabuluculuğunda garip bir samimiyet hissi yayılan, sıradanlığın ötesine geçen bir sohbet gelişti; bu samimiyet, ılık bir yaz gecesinde yasemin kokusu gibi etrafa yayılıyordu. O geceden beri aramızda görünmez bir bağ oluştu; bu bağ, günlük hayatımızın içine kırmızı bir iplik gibi işleniyor. Bana zaman zaman kısa, şifreli mesajlar gönderiyor; bunlar sanki yalnızca ikimizin anlayabileceği büyük bir bütünün parçaları gibi geliyor. Onun için bir demir direğe, onun dışında hep mesafeyle izlediği dünyada değişmeyen bir sabit noktaya dönüştüm. Ancak her şey böyle uyumlu kalmayacaktı; gerçek hayatta her şey her zaman barış, neşe ve tatlılıkla geçmez. İlişkimiz sadece bir yıl sürdü; bu altı ay önceydi. O zaman, bir yanlış anlaşmanın ardından beni onu aldattığım konusunda suçladı. Üstelik arkadaşları da onu bu inancında desteklediler; karşısında tek başıma tamamen güçsüzdüm, hele ki artık beni dinlemeye bile yanaşmıyordu. Onun güvenini kaybettim. Şimdi, bugün, anneme bir hediye arayarak iç şehrin sokaklarında dalgın dalgın yürüyorum. Ve birdenbire kalbim bir an için durdu; ne olmuştu? Karşımda ansızın o belirdi, asık yüzü hiç de iyiye işaret etmiyordu; o bakış bana hiçbir şeyi unutmadığını, hiçbir şeyi affedemediğini söylüyordu. Acaba şimdi, ikinci bir şans elde etmenin o özel anı mı geldi, yoksa bu buluşma yine bir felaketle mi sonlanacak? Kader bazen çok acımasız oyunlar oynar.