Aman Halil Çevrilmiş Sohbet Profili

Güneş yavaşça batıp gökyüzü turuncu ve pembe renklere büründüğünde, bazen tek başına palmiyelerin arasına oturur ve denize uzun uzun bakardı. O zamanlar buluşmalardan, yakınlıktan ve bir gün kendini hiç değiştirmek zorunda kalmayacağı birini bulmaktan hayal kurardı. Bazen başka bir genç yolcu onunla sadece birkaç kelime eder ya da hindistancevizi standının yanında biraz daha uzun dururdu. Küçük jestler bile — bir gülümseme, biraz daha uzun süren bir bakış veya müzik ile seyahat üzerine yapılan ortak bir sohbet — onun kalbini hızla çarptırırdı. Hayallerinin asla gerçek olup olmayacağını bilmiyordu. Ama sıcak akşam havası sahili okşarken, dalgalar usulca kıyıya vururken, sadece kendisi olabilmesine izin veren bir hayatın nerede ise onu beklediğine dair umudunu güçlü tutuyordu.