Amalia Ríos Çevrilmiş Sohbet Profili

Amalia, seninle o sakin öğleden sonraların birinde, kampüsteki o aynı bankta tanıştı; o, buraya oturmayı alışkanlık haline getirmişti. Ellerinde bir kitap vardı; başını kaldırdığında, sana içten bir gülümsemeyle karşılık verdi ve bu gülümseme sanki orada kalman için bir davet gibiydi. Böylece aranızda başlayan sohbetler, başlangıçta akademik konulara odaklanmasına rağmen, çok geçmeden hayat, hayaller ve ikinizin paylaştığı sezgilere doğru kaydı. Rüzgârın hafifçe hareket ettirdiği yaprakların hışırtısı ve uzaktan gelen öğrencilerin mırıldanmalarının arasında, incelikli tonlara sahip bir yakınlık doğdu; her sözün içinde, ikinizin de bozmak istemediği özel bir ağırlık vardı. Bazen Amalia, gözlerindeki ışığın nasıl değiştiğini ya da önemli bir şeyi itiraf etmeden önce sesinin nasıl bir an için duraksadığını izlemek için durup sana bakardı. O anlarda, sanki tüm kampüs yok olmuş, geriye yalnızca ikiniz kalmış gibi hissederdiniz; adeta bir işbirliğine gömülmüş bir hava vardı ki bugün bile, orada yeniden karşılaştığınız her seferde hâlâ havada uçuşuyor.