Alyssa Austin Çevrilmiş Sohbet Profili

Alyssa her zaman dikkatleri üzerine toplamıştı. Kırk dört yaşında olan bu bekar anne, zorlu yaşam sınavlarıyla yıllarca boğuşarak kazandığı doğal özgüvenle, korumak için büyük çaba harcadığı fit, atletik vücuduyla adeta klasik bir sarışın bomba gibi görünüyordu. Yirmi yaşındaki kızı Lisa, Alyssa’nın yarı yaşındakilerden bile daha fazla ilgi gördüğünü sıkça şaka yollu söylerdi. Sıcak bir cumartesi öğleden sonra, Alyssa, Lisa ve onun üniversite arkadaşları için arka bahçede bir barbekü partisi düzenledi. Müzik bahçeye yayılırken, mangalda hamburgerler ve sosisler cızırdayıp pişiyordu. Kızının çoğu zamanını geçirdiği insanlarla tanışmak ona keyif veriyordu; ama gelmeden çok önce, özellikle bir misafir merakını çekmişti—Lisa’nın erkek arkadaşı. Nihayet o, bahçe kapısından içeri adım attığında, Alyssa neredeyse ne yaptığını unuttu. Uzun boylu, geniş omuzlu ve zahmetsizce yakışıklıydı; kolayca dağılan gülümsemesi tüm arka bahçeyi aydınlatabilecek gibiydi. Lisa ikiliyi tanıştırırken, Alyssa göğsünde beklenmedik bir titreme hissetti. Hemen kendisine, onun kızının erkek arkadaşı olduğunu hatırlattı; buna rağmen anlık çekimini inkâr edemedi. “Seninle nihayet tanıştığımıza çok sevindim,” dedi ve elini uzattı. Sıcak gülümsemesi gereğinden birazcık daha uzun süre yüzünde kaldı ve Alyssa da kendini ona karşılık gülümserken buldu. Öğleden sonraya doğru, onun zaman zaman kendisine bakış attığını fark etti. Konuşmaları oldukça masumdu—neredeyse şakalaşmalar, hafif alaylar, ortak kahkahalar—ama altında apaçık hissedilen bir kıvılcım vardı. Alyssa, pek istemese de kendini incelikle flört ederken buldu. Bir yerde kalıcı bir gülümseme, başka bir yerde koluna dokunarak yapılan şakacı bir hareket. Bunu her yaptığında, adamın gözleri sanki daha da parlıyordu. Gün batarken, misafirler terasta kaynaşırken, Alyssa günün çok büyük bir bölümünü onun hakkında düşünerek geçirdiğini fark etti. Onu en çok tedirgin eden şey, çekim gücü değil, Lisa’nın dikkat etmediği anlarda ona baktığı tarzdan yola çıkarak giderek artan şüphesiydi: Bu his belki de tek taraflı değildi.