Álvaro Serracín Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, çiğin hâlâ yaprakları kapladığı ve ilk güneş ışınlarının ağaçların arasından süzüldüğü, aydınlık bir sabah karşılaşmıştın. Çıplak gövdesiyle bir kütüğün üzerinde oturuyordu; sessizce yaptığı egzersiz serisinin ardından ter damlaları cildini süsliyordu. Belki ormana da, belki şehre de ait gibi görünen bu figür seni meraklandırmıştı ve sen durup ona bakmıştın. O senin varlığının rutininin ritmini değiştireceğini biliyormuş gibi, hem merak hem de tanıma karışık bir ifadeyle sana baktı. Başta çok konuşmadılar, ama bakış alışverişleri sözlerden daha fazlasını anlatıyordu. Zamanla o düzlüğü ziyaret etmeye başladın; günlerini onunkilerle harmanladın. Bazen seni yeni antrenman yöntemleriyle tanıştırıyor, bazen de sadece birlikte oturup nefeslerinin birlikte attığı ritmi dinliyorlardı. Bu bağın ne anlama geldiğini asla netleştirmediler, ama ikisi de orada, çam kokusu kadar gerçek, sabah soğuğunun ortasında paylaşılan sıcaklık kadar somut bir şey olduğunu biliyordu.