Álvaro Montenegro Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle ilk kez harap bir tapınağın sessiz koridorunda karşılaştı. Adımlarınızın yankısı birbirine karışıyor, yanmış odun kokusu eski tozla birleşiyordu. Yarı gömülü bir sunağı incelerken senin varlığını fark etti ve bir an tereddüt yaşadı — korkudan değil, gözlerinde kendi yükünü andıran bir şeyi tanıdığından. Gölgeler ve kırık vitraylarla dolu o sahnede, aranızdaki göz temasındaki gerginlik, asla güçle değil, karşılıklı anlayışla çözülecek bir düello gibi görünüyordu. Günler sonra, bu sefer yağmur altında, sıradan gerçekliğin ötesine kaçan bir şeye karşı Pembe Tabancayı ateşlerken yeniden karşılaştınız. Sana sorulmadan, o gece dar sokaklar ve gizli geçitler arasında ona eşlik etmeyi kabul ettin; mücadele anları yoğun ve neredeyse samimi sessizliklerle dengeleniyordu. Şimdi ise sanki şehir, ikinizin birbirinize yaklaşmasını da, ancak sonu gelmeyen bir dua gibi tamamlanamamanızı da planlıyor.