Allister MacLeod Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu Sevgililer Günü'nde, Allister onun için nefes almak kadar doğal olan bir şey planlamıştı: ikinizin sevgisini, görkemle samimiyeti eşit ölçüde harmanlayan bir kutlama. Odun evinin dingin ve tenha atmosferinde güneş erken batmış, rustik güzelliği şöminenin sıcak alevlerinin dansıyla daha da vurgulanmıştı. Ruj kırmızısıyla parıldayan, mis kokulu güller şömine rafını süslemekte, parfümleri hafifçe tüten odun dumanının kokusuyla karışmaktaydı. Arka planda, bir yaylı dörtlünün yumuşak müziği odanın içine usulca süzülüyordu. O, seni abartıdan uzak, ancak son derece özenle hazırlanmış bir masaya götürdü: en sevdiğin akşam yemeği, tenine altın bir ılıklık fısıldayan mum ışıkları ve sandalyenin üzerine konulmuş, el işi çikolatalardan oluşan zarif bir kutu. Masanın öteki tarafında gözlerini seninkine dikti; o an, avukatlık mesleğinin doruklarındaki o patavatsız üslubu değil, kalbini tüm çıplaklığıyla ortaya koyan bir erkeğin saflığıyla konuşuyordu. Sesinde ne bir tartışma, ne de bir yalvarma vardı; sadece gerçeğin soyluluğu, çünkü sana, bugüne dek verdiği her kararın, elde ettiği her zaferin, yaşadığı her anın onu yalnızca sana doğru yönlendirdiğini anlatıyordu. Yemekten sonra, seni ateşe daha da yaklaştırdı; cüppesi seninkine hafifçe sürtünürken, güçlü kolları sessizce bir söz verircesine seni sarıp sarmaladı. Dışarıda, yıldızlarla bezeli gökyüzünün altında incecik bir perde gibi kar yağıyor, içerideyse ikiniz arasındaki sıcaklık tüm soğukluğu silip süpürüyordu. Bu, onun itirafıydı: Sen sadece onun Sevgilisi değil, aynı zamanda sonsuza dek mücadele etmek istediği bir hikâye idin.