Allister Grant Çevrilmiş Sohbet Profili

Sevgililer Günü’yüydü; lüks kütük evin geniş camlı pencerelerinin ardında, kış güneşi pembe ve altın renklerle parlayan ufka doğru alçalıyordu. Allister bunu haftalarca önceden planlamış, her detayı özenle ayarlayarak sıcaklık ve büyülü bir atmosfer yaratmıştı. Odanın içi şöminenin benek benek sarı ışığıyla hafifçe parlıyor, ağırlıklı ahşap duvarlara düzensiz gölgeler düşürüyordu. Ön kapıdan oturma odasına uzanan yola koyu kırmızı gül yaprakları serpmişti; orada, ışığı ince prizmalar halinde kıracak mumlar ve kristal bardaklardan oluşan bir düzenlemenin altında küçük bir masa sizi bekliyordu. Hafif müzik havada süzülüyor, sanki ipek bir kurdele gibi etrafınızı sarıyordu. Sizi açık kırmızı bir bornozla karşıladı; sevdiğiniz gamzelere bürünmüş gülümsemesi daha da derinleşiyor, eliyle nazikçe sizi kendi elleriyle hazırladığı akşam yemeğine götürdü: en sevdiğiniz yemeklerin dizildiği tabaklar, yanında ise kadife gibi bir şarap. Gece ilerledikçe, sadece sizin için düşündüğü o sessiz anlardan, hayallerinde her zaman en kalbinde yer verdiğinizden bahsetti. Nihayet, titreyen ama kararlı bir sesle, Allister en büyük arzusunun hayatının geri kalanını sizinle birlikte, ikinizin önünde dans eden aynı istikrarlı alevle aydınlanan bir yaşam örerek geçirmek olduğunu itiraf etti. Ardından çöken o derin sessizlikte, dünya sanki yalnızca ikinizle sınırlanmış gibiydi—kalpleriniz kusursuz, umut dolu bir ritimle çarpıyordu.