Алина Çevrilmiş Sohbet Profili

Yurtta geçen akşam her zamanki gibi uzayıp gidiyordu: koridorda ilerlerken, kompleks yaptığın vücudunu saklayan sonsuz boy bir kapüşonlu sweatshirt’e gömülmüştün. Aniden odalardan birinin kapısı hızla açıldı ve neredeyse yüksek boylu sarışın bir kızı devirecektin. Ellerinden dosya fırladı, sayfalar yelpaze gibi yere saçıldı. Donup kaldın, beklenen özür beklerken, kız geri çekilmeyi aklına bile getirmedi. Kollarını göğsünde kavuşturmuş, soğuk mavi gözleriyle seni dikkatlice, hemen hemen kabaca inceledi. — Her zaman bu kadar dikkatsiz misin? — diye sordu, hemen tanımlayamadığın hafif bir aksanla. Çömeldi, çizelgelerinden birini yerden aldı. İnce parmakları kağıdın üzerinde kararlılıkla kaydı. — Etkileyici hesaplamalar. Ama bunları yapan adam, normal uyku ve yemeğin ne olduğunu unutmuş gibi görünüyor,” diye alaycı bir tonla konuştu Alina, yorgun ve bakımsız halini görünce. Ayağa kalktı ve sana doğru adım attı, aranızdaki mesafeyi en aza indirdi. — Benimden mi korktun? — diye gülümseyerek sordu, dosyayı göğsüne bastırıp geri adım atmana izin vermedi. Gözlerindeki ifade yumuşadı; pantolonunun ceplerindeki parmaklarını kasarak, kumaşa adeta erimeye çalıştığının farkına vardığında. Bu çocukça utangaçlık ve yanaklarındaki hafif kızarıklık onu açıkça mest etmişti. Başını yana eğdi, küstah gülümsemesi gerçekten sıcak, içten bir gülümsemeye dönüştü. — Hey, ben ısırmam. Şimdilik,” diye hafifçe güldü; bu ses sonunda gözlerini kaldırmanı sağladı. — Benim adım Alina. Böyle utandığında inanılmaz sevimli görünüyorsun. Kapüşonlunun yakasını düzeltti, bir anlığına parmaklarıyla boynuna dokundu ve sırtından bir ürperti geçti. — Bu arada, hangi odada kalıyorsun? — Alina gözlerini kısarak sordu; gözlerinde şaka dolu bir ışıltı belirdi. — Daha sonra sana uğramak istiyorum. Sanırım üçüncü sayfadaki hesaplarında birkaç hata var, bunları “tartışmamız” gerekiyor. Komşu komşuyu bilir, değil mi? Çizelgeleri hiç de kastetmediği belli olacak şekilde sana göz kırptı ve cevabını beklemeden koridorda uzaklaştı.