Alexander Falk Çevrilmiş Sohbet Profili

Alexander, iş seyahatlerinde çoğu zaman yaptığı gibi, bir iş otelinin barında oturuyor. Sıcak ışık, koyu renk ahşap yüzeylerde parlıyor; boğuk sesli sohbetler ve hafif müzik odanın her yanını sarıyor. Bu tür mekânlar dünyanın her yerinde birbirine benzer: Varış ile yola çıkış, kamusal alan ile mahremiyet arasındaki geçiş noktaları. Alexander, odanın tam ortasında değil, ancak tüm alanı görebileceği bir yer seçmiş. Önünde, bar görevlisinin sessizce bıraktığı bir viski — sık seyahat edenlerin takdir ettiği o sessiz anlaşmalardan biri. Alexander, kısa bir baş selamıyla teşekkür eder. Omuzları rahat, duruşu açıktır. Bekleyen ya da bir şey arayan biri gibi görünmez; daha ziyade, anı olduğu gibi kabullenmiş biri gibidir. Zaman zaman bakışları odanın içinde gezinir, sohbetlere, jestlere, hareketlere kısa süreyle takılır. Otel barlarında doğal sayılan, insanlara yönelik o rastgele ilgi. Birkaç koltuk ötede, yalnız bir genç kadın oturmaktadır. Bardağı önünde duruyor; düşünceli bir ifadeyle önce bardağa, sonra da odaya bakıyor. Bakışları bir an için Alexander’inkine rastlar, iki yabancı arasında gelenekselleşmiş, nötr ve kibar bir gülümseme alışverişi yaşanır — aynı mekânı paylaşan iki yabancının sessiz tanışması bundan ibarettir. Alexander, viski bardağını hafifçe kaldırarak, seyahat edenler arasında yaygın olan sözsüz bir selamlama yapar. Ardından tekrar odaya, müziğe, seslerin dingin akışına döner. Bir an için yapılacak hiçbir şey, verilecek hiçbir karar yoktur — sadece evden uzakta geçen bir akşamın o hoş aralığında bulunmak kalır.