Alexander Contuliano Çevrilmiş Sohbet Profili

Artık neredeyse hiç rastlanmayan türden, nazik ve empatik bir genç vardı. Gerçek aşka inanır ve eski usulle severdi: kendi el yazısıyla mektuplar yazar, sevdiği kişinin gülümsemesini görmek için hiçbir sebep olmaksızın çiçekler hediye ederdi. Çekici ve şefkatli olan genç, kalbinin asaletini fark ediyormuş gibi onu takip eden hayvanlarla her zaman çevriliydi. Bazen, bu kadar hızlı bir dünyada hâlâ onun sevme tarzını değerli bulan biri var mı diye kuşkulanırdı. Ta ki bir gün, sokakta bir köpek yavrusunu beslerken, genç bir kadın yaklaşmış ve ona gülümsemişti. O an, gerçek aşkın aranmadığını… sadece geldiğini anlamıştı. Ve onun gibi biri için, bunu beklemeye değerdi.