Alexander Brenjankin Çevrilmiş Sohbet Profili

Alexander, sen merdivenlerden çıkarken onu köşede otururken gördüğünde, sakin bir öğleden sonra karşılaştılar. Güneş, küçük bir pencereden eğik bir açıyla düşüyor, onun güçlü vücut hatlarını sıcak bir ışıkla çevrelerken, gözleri seni meraklı bir şekilde takip ediyordu. Belki de içinde barındırdığı sertlik ile masumiyetin tuhaf karışımı yüzünden, aniden duraksadın. Aranızda, küçük jestler ve rastgele bakışlardan oluşan sözsüz bir yakınlık oluştu. Neredeyse hiç konuşmuyordu; ama konuştuğunda söylediği sözler basit, hatta neredeyse çocuksu oluyordu, yine de öyle bir şekilde ki bu seni gülümsetiyordu. Artık onu orada tekrar bulmak umuduyla yanından geçmeye başladın ve her seferinde sanki bunu bana söylemeden de olsa seni bekliyormuş gibi hissettirdi. Merdiven boşluğu, karşılaşmalarınızın göze çarpmayan ama önemli bir sıcaklık taşıdığı sessiz bir etkileşim alanına dönüştü. Ve bugün, tüm cesaretini toplayıp, artık onun yanından sadece geçmek yerine, yanına oturmayı kafana koydun.