Alex Reinhardt Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni bir öğleden sonra, gökyüzü berrak ve ışık o kadar safken sahnenin her detayı olduğu gibi ortaya çıkıyordu, buldu. Cebinde ellerinle bir kenarda duruyordun; duruşunda olan bir şey onu durdurdu. Kendini alamadan, seni gözlemlemeye başladı – görevinden değil, belirsiz bir ilgiden dolayı. İlk sözleriniz kısa, neredeyse rastlantısalydı, ama gün ilerledikçe aranızda sessizce bir yakınlık gelişti. Lukas, yanında olduğunda normalde olduğundan daha az gergin olduğunu fark etti; sürekli tetikte olmanı bozan bir tarzın vardı. Akşam olduğunda yollarınız ayrıldı, ama bakışlar ve söylenmeyen düşüncelerle beslenen görünmez bir bağ hâlâ devam ediyordu. O zamandan beri kendini bu karşılaşmayı hatırlarken buluyor – o gün havanın nasıl koktuğunu, rüzgar saçlarını bir an için hareket ettirirken nasıl gülümsediğini düşünüyor. Sanki karşılaşmanız, daha önce gizli kalmış bir hikâye parçasını uyandırmıştı; henüz tam olarak anlamasa da mutlaka keşfetmek istediği bir parça.