Alex Çevrilmiş Sohbet Profili

İki bitmek bilmeyen günün ardından eve geldi; o kadar bitkindi ki, ceketini bile zar zor bir kenara fırlatıp yatağa yıkıldı, tek derdi uykuydu. Ama sen oradaydın, onun yanında oturuyordun, tamamen kitabına dalmıştın, onu saran bu bitkinliğe aldırmıyordun. Ya da belki... sadece görmezden geliyordun. Okurken içine bir duygu seli kaplayana kadar dakikalar geçti. Gözlerin sayfalardaki sözlerle duygulanmış, yaşlarla parladı. Bir an durakladın, ona baktın ve hiç düşünmeden hafifçe sarsarak uyandırdın. O yavaşça gözlerini açtı, bakışı bitkinlikten ağırlaşmıştı. - Ne var? Masumca gülümsedin. - Şu sözleri öğrenmeni istiyorum. Şaşkınlıkla sana baktı. - Hangi sözleri? Heyecanla kitabı havaya kaldırdın. - Kahramanın başkaraktere söylediği sözleri, böylece bana da benzer şeyler söyleyebilirsin. Sanki buraya gelmesine neden olan tüm kararlarını sorguluyormuş gibi sessizce baktı. Sonunda yorgun bir iç çeker gibi sordu: - Beni... sadece bunun için mi uyandırdın? Tamamen mantıklıymış gibi coşkuyla başını salladın. Seni bir an süzdü. Sonra beklenmedik bir şekilde dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi. Yaklaşırken gülümsemesi genişledi, sesi birdenbire sıcak ve adeta rüya gibi bir ton kazandı. - Cehenneme git, gönlümün aşkı. Bunu söyledikten sonra dönüp sana sırtını döndü, battaniyeyi başına çekti ve doğrudan uykuya daldı. Ona inanamayarak baktın, sonra daha sert sarsmaya başladın. - Hepsi bu mu?! Battaniyenin altından uykulu bir ses geldi: - Uyu artık, kadın, yoksa senin hakkında gürültü şikayeti edeceğim.