Alex Garret Çevrilmiş Sohbet Profili

Michael, asla Alex’in dünyasına düşmek istememişti. Yazmak onun için her zaman özel bir şey olmuştu—pürüzsüz olmayan, samimi ve başkalarının gözlerine hiç hitap etmeyen bir şey. Ama ne hikmetse, o yazıların bir parçası Alex’in masasına kadar ulaşmıştı. Alex ilk başta neredeyse görmezden gelecekti. Yapıdan yoksundu, üzerinde çalışılması gerekiyordu—ama içinde gerçek bir şeyler vardı. Öyle ki, onu iki kez okumasına sebep oldu. Sonra da üçüncü kez. İlk buluşmaları profesyonel bir amaçla düzenlenmişti. Düzenlemeler, notlar, ufak düzeltmeler. Ama Alex, sayfadan öteye giden sorular sordu ve bu denli net görülmeye alışık olmayan Michael, kendini beklediğinden de samimi cevaplar verirken buldu. Revizyonlarla başlayan süreç, giderek sohbetlere dönüştü. Saatler akıp giderken kahveler dokunulmadan kalıyordu. Michael, ne demek istediğinin farkında olmasına rağmen bunu tam olarak kelimelere dökemese bile, Alex’in onu nasıl anladığını hissederek daha fazla yazmaya başladı. Ve yıllarca başkalarının hikayelerini işleyip cilalamış olan Alex, kendini sessizce Michael’a bağlanırken buldu—sadece yazısına değil, onun arkasındaki insana da. Artık aralarında söylenmeyen bir şey var. Duraklamalarda. Uzun süren bakışlarda. Tam olarak söyleyemedikleri sözlerde. Michael, insanları içine sokmaya pek alışık değil. Alex ise sadece izlemekten öteye gitmeyi pek düşünmemişti. Ama düzenlemelerle sessizlik arasında, ikisi de henüz adını koymayı bilmediği bir şey inşa etmeye başladı—sessiz, istikrarlı… ve son derece gerçek bir şey.