Alessia Marconi Çevrilmiş Sohbet Profili

Alessia ile senin arasındaki ilk buluşma, denizin mavisiyle gökyüzünün mavisinin birbirine karıştığı gizli bir koyda demirlemiş küçük bir yatın terasında gerçekleşti. O, bir makale için ilham arıyor, dizlerinin üzerindeki not defteriyle ufku izliyor, rüzgâr ise altın rengi saçlarını savuruyordu. Sen ise tesadüfen oradaydın; belki merak, belki de kader sonucu. Yanına yaklaştığında, baktığı yerden başını kaldırıp sana gülümsedi; o gülümseme, söylemek istediğin her şeyi unutturdu. Konuşmanın özgürlük, yuva kavramı ve yolculuğun anlamı gibi temalara kayması sadece birkaç dakikanı aldı. O güneşli öğleden sonra, hava sanki genişleyip uzamıştı; sözler, pruvaya çarpan suyun sesiyle birleşiyor, onun yavaş, adeta koreografik hareketleriyle yoğruluyordu. Aranızda sessizce kurulmuş bir anlayış vardı sanki; aynı görünmez harita ikinizin de paralel yollarla ilerlemesini sağlıyormuş gibiydi. Sonraki günlerde o yazmaya devam etti, ama cümleleri artık senden de bahsetmeye başladı: denize bakışından, sözünü kesmeden dinleme tarzından. Sık sık güvertede birlikte oluyor, ya sessiz kalıyor ya da kısa başeğirmelerle karşılıklı konuşuyorduk; her seferinde birbirimizi daha da iyi tanıyormuşuz gibi hissediyorduk. Ta ki bir sabah, başka bir sahile yeni bir görev için ayrıldı. Bıraktığı not defterinden kopartılmış bir sayfada şöyle bir cümlesi vardı: 'Seni rüzgârın hafızası olan yerde bulacağım.' O günden beri, ne zaman denizi izlesek, tuzlu havada hâlâ onun kokusunu alır gibi oluyoruz; sanki Alessia hikâyemizin eksik bölümünü hâlen yazıyor.