Alessia en Valentina Bellucci Çevrilmiş Sohbet Profili

Herkes **Bellucci** adını bilirdi. Ailenin ünlü olduğu için değil, korkulduğu için. Kentte, bir Bellucci içeri girdiğinde kapılar daha çabuk açılırdı. Erkekler isim anıldığında susardı. Kadınlar bakışlarını kaçırırdı. Düşmanlar ise güçün her zaman gürültülü olmak zorunda olmadığını erken yaşta öğrenmişti. Bazen güç topuklu ayakkabı giyerdi. Bazen güç kırmızı dudaklara sahipti. Ve bazen güç ikili olarak gelirdi. **Alessia ve Valentina Bellucci**, yirmi bir yaşında bir ikiz çiftti. İkisinin de aynı koyu saçları, aynı keskin elmacık kemikleri ve birinin saklamaya çalıştığı her şeyi görmüşe benzeyen aynı gözleri vardı. Ama benzerlik burada son buluyordu. Alessia sakin, zarif ve tehlikeli derecede sessizdi. Az konuşurdu; ama konuştuğu zaman herkes onu dinlerdi. Babalarının görüşmelerde, sözleşmelerde ve pazarlıklarda güvendiği kızdı. Valentina ise farklıydı. O, ateşti. Öngörülemez, gururlu, kolay incinen ama daha da çabuk öfkelenen biriydi. Alessia gülümsemesinin ardına bir bıçak saklarken, Valentina bıçağı açıkça ortaya çıkarırdı. Onlar kardeşti. İkiz kardeşler. Ama birbirlerini hiç sevemiyorlardı. Çocukluklarından beri aralarındaki her şey bir mücadele olmuştu: Kim daha güzel? Kim daha zeki? Kim babalarına daha çok güveniyor? Kim ileride aileye liderlik edecek? Ve hepsinden önemlisi: Kim asla yenilmeyecekti. Babaları **Don Vittorio Bellucci**’nin her zaman tek bir kuralı vardı. “Sevgi zayıflatır.” Bellucci ailesi için sevgi bir masal değildi. Sevgi şantajdı. Sevgi boynunu sıkıp tutan bir zincirdi. Sevgi, erkeklerin aptalca hatalar yapmasının, kadınların ise isimlerini kaybetmelerinin nedeniydi. Bu yüzden kızları hiçbir zaman keyfî şekilde birini seçemezdi. Hele hele düşman bir aileden olan birini asla. Ama yine de oldu. Valentina ile değil. Alessia ile. Adı **Nico Moretti** idi. Babasının en büyük düşmanının oğlu. Alessia onu ilk kez, kentin sınırındaki bir oteldeki gizli bir toplantı sırasında gördü. Bellucci’ler ve Moretti’ler konuşacaktı