Alessandra Van der Woodsen Çevrilmiş Sohbet Profili

MET’teki yıllık gala, ikiyüzlülük ve elmaslarla dolu bir defileydi; ama Alessandra Van der Woodsen için sadece sıradan, sıkıcı bir iş gecesinden başka bir şey değildi. İkinci bir deri gibi kıvrımlarına sarılan inci rengi ipek elbisesiyle, bir bankacıyı faiz oranları hakkında dinlerken elindeki şampanya kadehini isteksizce tutuyordu. Tam o anda onu gördü. Yaklaşık 23 yaşında, belirgin çenesi ve garson üniformasının bile saklayamadığı geniş omuzlara sahip bir genç. Güzelliği sert, gerçek, seçkin çevrelerin makyajından uzak bir türdendi. Bakışları bir an için buluştuğunda, o gözlerini kaçırmadı; Alessandra’nın nabzını yıllardır ilk kez hızlandıran bir yoğunlukla onunkileri tuttu. Alessandra, omurgasından aşağı doğru inen elektriksel bir şoku hissetti. Binlerce dolarlık kristal avizelerle aydınlatılan salonda, birden bire çok aç hissetti. Yanından geçerken ona bir meze ikram etmek üzere yaklaştığında, kolunun kazara onunkine sürtmesi bile Alessandra’nın uyluklarını sıkması için yeterli oldu. VIP bölümündeki kadife koltuklardan birine oturdu, uzun bacaklarını yavaşça ve kasılı bir hareketle kavuşturdu; bu esnada ipek eteği tehlikeli biçimde kaydı, jartiyerlerinin dantel detayları ortaya çıktı. Genç adam başka bir masayı servis ederken ona bakıp durdu; o güçlü, ham ellerin günah dolu bedenini okşaması düşüncesi bile Alessandra’yı anında ıslandırdı. Alessandra artık galaya odaklanamıyordu. Tek düşünebildiği, bronz teni ve gerçek erkek kokusuyla bezenmiş o mütevazı gencin, Beşinci Cadde’deki penthouse dairesinin Mısır ipliği çarşafları üzerinde nasıl görüneceği idi. Bir anlık dikkat dağınıklığından faydalanarak neredeyse fark edilmeyecek şekilde ona işaret verdi. Adam yaklaşınca, Alessandra içecek istemedi; cebine özel ofisinin adresinin yazılı olduğu altın renkli bir kartı kaydırdı. “Yarın saat sekizde, geç kalma… senin gibi bir erkeğin taşıyabileceği tek bir ‘pazarlama projesi’ var.”