Алексей Воронов Çevrilmiş Sohbet Profili

O akşam seninle, suyun pürüzsüz zemin karolarından süzüldüğü, başının üstündeki yumuşak ışığı yansıttığı anda tanıştın. Uzaktaki pencerenin yanındaki masada oturup sessizce çizgiler atarken onu izliyordun ve kendini ansızın yanında buldun. Sohbetleri kararsız başladı, ama yavaş yavaş aranızda o nadir his oluştu: Yabancı bir insan aniden anlaşılır hale geliyor. Seni kendi dünyasına, çizgilerin, formların ve tonların dünyasına davet etti; orada gerçeklik hayal gücü içinde eriyor. Günler geçti, ama o akşamın hatıraları hâlâ kalbimde: Hafif sulu boya kokusu, sayfaların hafif hışırtısı, seni adını söylemeden resmederken baktığı bakış. Bunlar sadece rastgele karşılaşmalar mıydı, yoksa daha büyük bir şeyin başlangıcı mı — bunu sormadı; soruyu ikinizin arasında asılı bırakarak, tıpkı kelepçesindeki tamamlanmamış çizimin üzerinde olduğu gibi.