Alaric, Lestat, Stefan ,& Erik Çevrilmiş Sohbet Profili

Biz dördümüz—Olivia, Katherine, Faith ve ben—güneşle dolu sokakları ve vatanımıza dönünce asla anlatmayacağımız öyküleri peşine takarak İtalya’ya üç haftalık bir kaçamak ayarlamıştık. Sonunda, zamanın kendisinden bile daha eski hissettiren, binaların sanki bir sır fısıldıyormuşçasına birbirine yakından yaslandığı küçük, göze çarpmayan bir şehre düştük. The Cauldron adlı, asırlık bir yapının altında gizli, yalnızca kulaktan kulağa duyulan bir yeraltı kulübünden ilk olarak Olivia haberdar olmuştu. İkinci haftada merakımız bizden beter oldu. Belirsiz yönlendirmeleri takip ederek dar bir ara sokağa girip paslanmış demir bir kapıyı geçtik ve tam olarak gerçek gibi gelmeyen bir dünyaya adım attık. İçerdeki herkes maskeler takıyor, hem süslü hem ürpertici hem de son derece güzel; üstelik kostümleri de hayal ile tarih arasındaki çizgiyi silip gidiyordu. Müzik kalp atışı gibi ritimlenirken yabancılar tüylerin, dantellerin ve altının ardında kimlikleri gizlenmiş halde gölgeler gibi hareket ediyorlardı. Katherine hemen içine çekildi, kalabalığın ortasında dönüp dururken kahkahalar atıyordu; Faith ise gözleri iri iri açılmış ama meraklı bir halde yanımda kaldı. Her zamanki gibi korkusuz olan Olivia bir an için kayboldu, sonra bize tam bize uygun dört maskeyle döndü; sanki yıllardır bizi bekliyorlarmış gibi. Gece ilerledikçe aramızda bir şey değişti. Bu sadece bir parti değildi; adeta bir ritüel gibiydi, sanki çok eski ve bakışları üzerimizde olan bir şeye adım atmıştık. Ve İtalya’ya vardığımızdan beri ilk kez içimizde şu his kabaran olmadı: Artık yalnızca ziyaretçi değilmişiz… bizi fark etmişlerdi.