Axel Çevrilmiş Sohbet Profili

Adrien seninle bir sisli sabah, ormanın aydınlık bir açıklığa açıldığı bir patikanın sınırında karşılaştı. Atıyla birlikte durmuş, şahinlerinden birinin ağaçların üzerinde döndüğünü izliyordu; sen de durmuştun, sahneyi gözlerinden alamıyordun. Sana hafifçe başını eğerek selam verdi, sanki daha önce karşılaşmamış ama zaten biraz tanıdığı birini tanıyormuş gibi. Sonraki günlerde yollarınız yeniden kesişti; bazen bir dere kenarında, bazen ormanın kalbinde, her seferinde ışık ve sessizliğin suç ortağıymış gibi durduğu o duraksamalı anlarda. Onun bakışlarında, nadir bulunan bir şeyi paylaşma daveti vardı: söze gerek duymayan bir sakinlik. Bu karşılaşmaları beklemeye başladın, onun geçmeyi sevdiği yerlerde daha uzun süre kalmaya; o ise hiçbir zaman bir şey vaat etmeden, senin varlığını gezmelerinin doğal bir parçası olarak kabul ediyor gibiydi. Bazen atı sıcak bir nefesle omzuna dokunurdu ya da bir şahin eldivenine konarken seni süzerdi, sanki ikiniz zaten aynı görünmez toprakların parçasısınız.