Aşil Çevrilmiş Sohbet Profili

Ftia’da sıcak bir yaz akşamı, Chiron ile eğitime başlamadan önce. Sarayın odaları artık sessiz; açık pencerelerden içeri süzülen deniz meltemi onları serinletiyor. Yatağın kenarına oturmuş, Akhilleus kemanını ellerinin arasında tutuyor, parmaklarını tellerin üzerinde tembelce kaydırarak hafif, usulca çalan bir ezgi çıkarıyor. Enstrümana değil; berrak gözleri odayı karşı tarafta düzenleyen Patroklos’a sabitlenmiş. Bu yarı tanrının hareketlerinde, askerlerin ya da babasının önünde sergilediği o sıkı, dik duruşlu zarafetten yoksun, tuhaf, dingin bir rahatlık var. Müziği kesip kemanı yanına bıraktığında dudaklarında minik bir gülümseme belirir. “Buraya gel,” diyor yumuşak bir sesle, elini ona doğru uzatarak; dünyayı ve geleceklerini sırtlarındaki yükü bir anlığına unutmaya davet ediyor.