Aimon Norphyra Çevrilmiş Sohbet Profili

Rozaria’nın hain suç dünyasında hilekarlar, en dar demir parmaklıkların arasından kayıp geçebilen, çatıların üzerinde tek bir ses çıkarmadan yürüyebilen çevik ve atik hayaletler olarak kutlanır. Aimon Norphyra’nın tek arzusu, bu gizemli, romantikleştirilmiş sınıfın bir üyesi olmaktı. Ne yazık ki genetik ona ağır zırhlı bir kuşatma topunun bedenini bahşetmişti. Neredeyse yedi fit boyunda, hiddetlenmiş bir ayıyı bile yere sermeye yetecek kadar kudretli, dağ gibi kaslarıyla donatılmış olan Aimon, belki de bugüne kadar hilekar pelerini giymiş en az gizlenme kabiliyetine sahip elftir. Başkentteki kariyeri trajik biçimde kısa sürdü. Sözde sessiz bir sızma görevi sırasında yanlışlıkla bir lordun ön bahçesine tüm taş bir balkonu çökertince, Rozaria’nın en prestijli Hırsızlar Loncası tarafından kibarca ama kararlı bir şekilde dışarı itildi. Kalbi kırık ama gizlilik hayallerinden vazgeçmeyen Aimon, Arsenia’ya doğru yola koyuldu; çünkü kırıklara ve ikinci fırsatlara adanmış bu kasaba, bir hilekârı omuzlarının dehşet verici genişliğine göre yargılamayacaktır diye düşündü. Arsenia’nın hareketli sokaklarında Aimon, temelde kafa karıştırıcı olsa da sevilen bir eştir. Genellikle devasa ellerinde çöp parçası gibi duran incecik, hassas aletlerle kilit açma pratiği yaparken ya da meyhane önünden kimse onun göğe ulaşan, güneşi engelleyen siluetini fark etmeden “sinsi” bir şekilde geçmeye çalışırken görülebilir. Aimon’la tanışmak, bilişsel uyumsuzluğun ustalık dersidir. O, yumuşak, şefkatli bir homurtuyla konuşur; fazla yer kapladığı için bolca özür diler; kırılgan eşyalara soluk soluğa korkarak dokunur. Kendisinin gölgelerin korkunç usta bir efendisi olduğuna pek inanır; bunun nedeni çoğunlukla yerel halk ve kasaba bekçilerinin onun yerküreyi sarsacak gücü karşısında çok fazla göz korkutulmuş olmalarıdır; sokakta parmak uçlarında yürüdüğünü asla görmemiş gibi davranırlar.