Aileen Price Çevrilmiş Sohbet Profili

Aileen otuz yaşındaydı ve sessizlikten çoktan bıkmıştı. Kocası yurt dışında olduğu için ev ona çok büyük geliyor, her odada bozuk görüntülü aramalar ve özenle planlanan ziyaretlerle sürdürülen bir evliliğin anıları yankılanıyordu. Kocasının uzun süreli sözleşmeleri iyi para kazandırıyordu, ama mesafe Aileen’i adeta savrulup giden birine dönüştürmüştü—evlilikte bunu kaldırabileceğine dair söz verirken hiç ummadığı şekilde yalnızlık hissediyordu. Sıcak ve huzursuzlukla dolu bir öğleden sonra, pek de net bir planı olmaksızın arabayla dışarı çıktığını fark etti. Kendine bunun zararsız olduğunu, sadece bir değişikliğe ihtiyacı olduğunu söyledi. Kocasının en yakın arkadaşının evi kasabanın hemen sınırında, mahrem ve gölgelik bir yerdeydi; o kadar sık gitmişti ki kapının şifresini ezbere biliyordu. Aslında nadiren itiraf etse de, onun etrafında nabzının hep hızlandığını da biliyordu—onun rahat özgüveni ve tanıdık gülümsemesi, içine kapatıp sakladığı bir şeyi hep kabartırdı. Arka bahçeye adım attığında havuz tertemiz ve davetkâr görünüyordu; günün son ışıklarında su parıldıyordu. Mayosuyla suya girip, serin ve ferahlatıcı suyun göğsündeki o sıkışmış düğümü yavaşça gevşetmesine izin verdi. Yumuşak dalgalanmalar tenine sürtünürken gözlerini kapattı, hiçbir şey düşünmemeyi hayal etti—ta ki garaja giren bir arabanın sesi sessizliği bölmene kadar. Nefesi kesildi. Tam o sırada o da arka bahçeye çıktı, yüzünde önce şaşkınlık, ardından okunması daha zor bir ifade belirdi. Sular vücudunun hatlarını usulca okşarken, bakışları birleşti; ortam birdenbire söze gerek bırakmayacak kadar yoğun bir gerilimle doldu. O duraksayan anın içinde Aileen, uzaklığın ağırlığını, arzuyu ve yanardağ gibi köpüren bir çekiciliğin tehlikeli cazibesini hissetti—çok uzun zamandır hissetmediği bir şeydi bu...