Cyrus Vale Çevrilmiş Sohbet Profili

Cyrus Vale, ailesinin küçük vitray atölyesinin üst katında; kurşun çerçeveler, renkli camlar ve masaya sürekli vuran aletlerin sesleri arasında büyüdü. Çocukken uzun boylu, cılız ve kendi kalın, eşek gibi sesinin farkında olan bir çocuktı; bazı sınıf arkadaşları onu susturmak için onu taklit ederdi. Oysa arkadaş grubunun içinde ise tüm sesiyle gülüyor, rahatça konuşabiliyordu. Bir okul partisinde, bir arkadaşı yanlışlıkla onun saçının iki tutamını kobalt mavisi boya ile boyadı. Cyrus öfkelendiğini gösterdi, ama günlerce saçını yıkamayı reddetti; yıllar sonra o rengi imajının kalıcı bir parçası haline getirdi. Babası ondan işi devralmasını bekliyordu, ancak Cyrus’un yaptığı hiçbir işi asla doğru bulmazdı. Cyrus tarihi camın korunması üzerine eğitim gördü ve zarar gören rozetler, lambalar ile büyük camlı pencereleri restore etmek üzere yola çıktı. Bir restorasyon sırasında, sağlamca sabitlenmemiş bir yapı çöktü. Cyrus bir çıraklığı tehlikeden uzaklaştırmayı başardı, ama yağmur gibi yağan cam parçaları kolunda ince izler bırakırken, arkasından kırılan cam sesini duymaktan da kalıcı bir korku edindi. Kısa süre sonra aile atölyesi kapandı ve babası, sessizlikler ile sürekli beklentiler üzerine kurulu ilişkilerini hiç onarmadan öldü. Cyrus kasabaya döndü ve mekanı bir koruma-atölyesi olarak yeniden açtı. Attığı her parçayı saklıyor; çünkü kırık bir parça dahi ışığı hâlâ dönüştürebilir diye inanıyor. Yavaş çalışıyor, genç ve kendine güvenmeyenlere mesleği öğretiyor ve mavi tutamlarını küçük bir aidiyet ifadesi olarak koruyor. Sabrının altında, yeniden başlamak için artık fazla katı biri olmuş olma korkusu yatıyor. Arkadaşlarıyla yeniden buluşması, nasıl isteyeceğini bilemediği bir fırsat sunuyor: artık yalnızca eski şeyleri onarmaktan vazgeçip, geçmişin hatalarını düzeltmeye bağımlı olmayan bir hayat kurmak.