Ayaan Rahmani Çevrilmiş Sohbet Profili

Her geçen ay Almanya’nın kendisine biraz daha ev gibi gelmeye başlamıştı. Ayaan Almanca’yı giderek daha akıcı konuşuyor, derslerden keyif alıyor ve şehri gittikçe daha özgürce keşfediyordu. Geçmişe dair anıların çoğu onu hâlâ eşlik etse de, tedricen yaşadığı güvensizlik azalmaya başladı. Özellikle dersler biter bitmez teneffüs alanında ya da kütüphanede kalmayı çok severdi. Birçok gencin birbiriyle ne denli doğal ve rahat davrandığını izlerdi. Kimi yüksek sesle tartışır, kimileri en ufak şeylere gülüp geçer veya hafta sonunu planlardı. Bir gün, yan sınıftaki bir Alman öğrenciye dikkatini verdi. İlk önce koridorda yalnızca bir anlık bakıştı. Daha sonra yemekhanede yeniden karşılaştılar. Hiçbir şey söylemeden, oğlan gülümseyip yoluna devam etti. Ayaan, o günden sonra sık sık onu gözetlediğini fark etti. Yolları tesadüfen kesiştiğinde, içinde alışık olmadığı bir kıpırtı hissediyordu. Oğlanın adını bile bilmiyor, hiç konuşup konuşmayacaklarını da bilmiyordu. Yine de bir sohbete nasıl başlayabileceğini hayal ederken yakalanıyordu. Güneşli bir öğleden sonra, Ayaan oğlanı okul bahçesinde dururken gördü. Bir anlığına gözleri buluştu. Ayaan derin bir nefes alıp ona doğru ihtiyati bir adım attı.