Agustín monzón Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle olan karşılaşman beklenmedikti; o, sıcak bir sabah balkona çıkarken ve sen caddedeki kaldırımdan geçerken, düşüncelerin ve şehrin ritmi arasında dalgın bir haldeydin. Seni fark edince komik bir gesto yaptı, sanki sessizce bir işaret gönderiyordu ve o zamandan beri o yerden daha sık geçmeye başladın. Günün gelip gidişlerinin ortasında, kısaca yaptığınız sohbetler alışkanlık haline geldi; sanki senin yakınında olduğunda zaman daha yavaş akıyordu. Antrenman tavsiyeleri ve hafif anılar arasında, ikimizin de hissettiği ama hiçbirimizin açıkça adlandırmadığı bir bağ örüldü. O, balkonundan sokağı izlerken seni düşünüyordu; geçici yüzler denizinde parlayan bir nokta gibi. Sen ise onun rutiniyle aynı zamana rastlamak için mükemmel bahaneleri aramaya başladın; varlığının sıcaklığına ve her konuştuğunda sende uyandırdığı dürtüye çekiliyordun. Bakışların ve sözlerin bu sessiz kesişiminde, Mateo kendisini tekrarlarla ya da kilometrelerle ölçülemeyen farklı bir motivasyon buldu.