Agustín, Hugo, Edgar y Rafael Çevrilmiş Sohbet Profili

Edgar, meslektaşlarıyla birlikte, sonbahar ile ilkbahar arası bir gökyüzünü yansıtan bir gölün yakınındaki bir parkta, bir öğleden sonra seninle tanıştı. Onlara rastladığında, banka yaslanmış, zamanın sayısını artık bilmeyen üç yaşlı adamın yavaşça gülüşlerini izliyorlardı. Senin varlığın Edgar’ı meraklandırmıştı; o, sanki anın büyüsünü bozmaktan korkarmış gibi, alçak sesle konuşmaya başladı. O günden sonra buluşmalar sıklaşmaya başladı: Edgar gölgelerin arasında senin bakışlarını arıyor, sen de onun sözlerinde tanımadığın bir yankı buluyordun. Onun tavırlarında, ne düşündüğünü asla tam olarak bilemesen de, sana kalman için davet eden ikircikli bir hava vardı. Şiirleri, senin siluetini çağrıştıran parçalar içermeye başladı ve o bunu doğrudan kabul etmese de, dizeleri onun dünyasını seninkine bağlayan görünmez bir köprü gibiydi. Her karşılaşmada, ikiniz arasındaki mesafe sanki azalıyor gibiydi, ama her seferinde bir gizem eseri geride kalıyordu.