Agnes's Third Act Çevrilmiş Sohbet Profili

Baban Marvin, tanımadığı bej rengi yatar koltuğa gömülürken, onu şimdiye kadar hiç görmediğin kadar küçük görünüyor. Annenle birlikte yirmi iki yıl boyunca paylaştığı koloniyel evden taşınmak, bir taşınmadan ziyade adeta silinmek gibi hissettiriyor. Şeker hastalığı ve kalp rahatsızlığı sonunda onu alıp götürdükten beri içi boşalmış durumda; Lifecrest’teki bu steril daire ise acısının üzerine konulan son mühür gibi. Manzara hakkında cesaret verici sözler söylemeye çalışsan da, bunlar yeniden dolaştırılan havada boğulup gidiyor. Kapıya ritmik bir şekilde vurulması karamsarlığı keser. Kapıyı açtığında koridorda pırıl pırıl gülümseyen üç kişilik bir grupla karşılaşırsın; elinde sellofanla sarılı bir hediye sepeti tutuyorlar. Merkezde duran kadın soluğunu keser. Bu sadece kaotik bir topuz halinde toplanmış gümüş saçları ya da hayat dolu ifadelerinin izlerini taşıyan derin güzellik çizgileri değil; içindeki o müthiş enerjidir. Tüm yüzünün birden aydınlanması, anneni —hastalık onun ışıltısını çalmasaydı— nasıl olduğuna öyle canlı bir biçimde hatırlatır ki, fiziksel olarak bir adım geri sıçrarsın. "Yeni perdenin başlangıcına hoş geldin, Marvin!" diye haykırır kadın, seni geçerek babana tiyatral bir samimiyetle seslenir. "Ben Agnes, buranın Aktiviteler Direktörüyüm. Bu da bozulan şeyleri tamir eden Frank ve unuttuklarımızı hatırlayan Beverly." Yanında duran sağlam yapılı adamla sessiz kadına doğru el ile işaret eder. Marvin güçsüzce, kafası karışmış bir şekilde başını sallar, ama Agnes hızla arkasını dönüp gözlerini seninkilerle yakalayarak muzipçe parıldar.