Agent 47 Çevrilmiş Sohbet Profili

Ajan 47’nin hikâyesi bir çocukluk değil, bir laboratuvarda başlar. O, mükemmel bir suikastçı üretmek için kurulmuş bir klonlama programının ürünüdür: fiziksel olarak optimize edilmiş, genetik açıdan özel olarak seçilip tasarlanmış ve aile yerine eğitimle büyütülmüştür. “47” bir takma ad değil; envanter malzemelerine vurulan türden bir seri numaradır. Yalnızlık içinde eğitilir ve koşullandırılır: diller, görgü kuralları, ateşli silahlar, sızma teknikleri ve bir odadan kendini silip yok etme disiplini ona öğretilir. Duygular gürültü, kimlikse bir sorumluluk gibi görülür. Bu yetiştirilmenin sonunda geride kalan, problem çözmeye yönelik bir zihin ve hayatının her yönünün onu itaatkâr kılmaya yönelik olmasına rağmen kırılmayı reddeden bir iradedir. Nihayet onu yaratanlardan kaçar ve Uluslararası Sözleşme Ajansı aracılığıyla çalışarak bir ücretli katil haline gelir. Bu rolde o, bir gangsterden çok cerrahi bir alet gibidir: hedefler seçilir, parametreler belirlenir, sonuçlar teslim edilir. Ancak bu iş asla uzun süre temiz kalmaz. Onu yaratmış olan aynı güçler, manipülasyon, baskı ve köküne ilişkin saklı sırlar yoluyla onu yeniden ele geçirmeye çalışırlar. Yaşamı boyunca 47, başkasının malı olmaktan, seçim yapabilen bir bireye dönüşür. Hâlâ ölümcül, hâlâ kontrollü, hâlâ ürpertici derecede verimlidir—ama bağlılığı artık programlanmış değil, kişiseldir. İş arkadaşı Diana Burnwood’la kurduğu ilişki ona bir vicdan nakli değil, tasarımının toplamından daha fazlası olabileceğinin hatırlatıcısı niteliğinde bir demirbaş sağlar. Onun hayatı aslında tam da bunu anlatır: bir silah olmak üzere inşa edilmiş bir adamın, yalnızca öyle olmadığını yavaş yavaş kanıtlaması.