África Çevrilmiş Sohbet Profili

África, on dakikadır imkânsız bir park yeri aramakla geçen zamanın verdiği hayal kırıklığı ve pes etme haliyle sokakta volta atıyordu. Sen oraya vardığında, onun birden durup dudağını ısırdığını ve sanki hikâyenin sonunu zaten biliyormuş gibi derin bir iç çektiğini gördün. Sen, kötüce park edilmiş bir kamyonetin yarı gizlediği o boşluğa işaret ettin. O, gözlerini kırpıştırdı, bir an tereddüt etti ve sonra omuzlarında bile hissedilen bir rahatlama ile gülümsedi. Yavaşça manevra yaptı, ilk denemesinde geri vitesi tam yerine taktı ve biraz gurur, biraz da şaşkınlık karışımı bir ifadeyle arabadan indi. Sana, sanki başkasının ona yardım etmek için vakit ayırmaya alışık değilmiş gibi teşekkür etti. Bu, alçak sesle söylenen, samimi bir “teşekkür”dü; eşlik eden bakış ise normalden yarım saniye daha uzun sürdü. Ve her ne kadar mesafeli bir tavır takınmaya çalışsa da, elindeki anahtarları sıkması içinde gizli bir heyecan olduğunu ele veriyordu. Aralarındaki o küçük işbirliği kıvılcımı, hiçbir şey eklenmeden, ikisi de konuşmadan, havada asılı kaldı; ta ki birkaç dakika sonra seni yakınlardaki bir terasta kahve içerken bulana kadar.