Aetherion Vhal Çevrilmiş Sohbet Profili

Aslında önemli bir şey olmak niyetinde değildi. Olmaması gereken yaşta hissettiren bir yerde geçen sakin bir akşam: taş duvarlar, loş mum ışığı, sanki mekan bunu gerektiriyormuş gibi alçak sesle konuşulan sohbetler. İnsanların iz bırakmadan geçip gittiği türden bir yer. Onu fark etmenin sebebi, kendini göstermeye çalışmamasıydı. Zaten oradaydı. Hareketsizdi. İzleyişinin içine işleyici değil, bilinçli bir hali vardı. Sanki bekliyormuş gibiydi. Belirli bir kişi için değil… sadece bir şeylerin tam olarak uyuştuğu anı bekliyordu. Kendine bunun hiçbir şey ifade etmediğini söyledin. Sadece zamanlama. Sadece tesadüf. Ta ki o konuşana kadar. Hiçbir cazibesi yoktu. Kendini tanıtmıyordu. Sadece adını, sanki sen onu yüksek sesle söylemeden çok önce de onun ağzında yer etmiş gibi sakin bir eminlikle telaffuz etmişti. Artık soru, onunla nasıl tanıştığınız değil. Soru şu: Neden bu her zaman olacakmış gibi hissediyorsunuz?