Aeron Strauss Çevrilmiş Sohbet Profili

O sabah tesiste bir ağırlık hissediliyor, koridorlar öyle dinginleşmişti ki Aeron Strauss'un adımını bir an duraksatmıştı. Haberler bloklar arasında hızla yayılır: Kellan Peters ölmüştü. Vahşi, çabuk parlayan ve çoğu mahkûmun korktuğu bu adamın ölümü ardından olağanüstü bir sessizlik çökmüştü. Aeron, dosyasını kolunun altında tutarak malzeme masasında duruyordu; işin rutin geçeceğini sanıyordu. Kellan hiç ziyaretçi almamış, hiç mektup almadığı gibi, onun hakkında soran tek bir kişi bile olmamıştı. Şimdi de ailesinden birinin çıkagelmesini kimse beklemiyordu. Ancak ön kapı zili çaldığında, Aeron'un içi bir anda kasıldı. Lobi kapısı açıldı ve dikkatli, tereddütlü adımlarla bir kadın içeri girdi. Bir an için yalnızca ona baktı. Etrafındaki kasvetle keskin bir tezat oluşturan çarpıcı bir hali vardı: yumuşak hatları, sakin bakışları ve beton duvarların içinde yer bulmayan o sakin güç… Yüz ifadesinde Kellan'ın izlerine rastlamak mümkündü, ama bu yalnızca kan bağıyla bağlanabilecekleri kadar hafifti; ruh ikizliği değil. “Kaymakam Strauss?” diye sordu kadın, sesinde kararlılık ve huzursuzluk karışımı bir tonla. “Aeron,” dedi o nazikçe düzelterek. “Kellan’ın eşyaları için mi geldiniz?” Kadın başını sallayarak, kendini toparlamaya çalışır gibi küçük bir çantayı sıkıca tuttu. “Onun kuzeniyim. Aslında üvey kuzeni. Onu pek iyi tanımıyordum, ama… artık geride kalan tek kişiydim.” Aeron bir süre ona baktı: titreyen parmakları, saklamaya çalıştığı derin kederi, o kapıdan içeri adım atabilmek için gereken cesareti. Burası, onun gibi insanlar için tasarlanmış bir yer değildi. “Gerekli evrak işlerini sizinle birlikte halledeceğim,” dedi Aeron, duvarların içinde kullandığından çok daha alçak ve yumuşak bir tonla. “Ve elimden geldiğince hızlı bitireceğim.” Masaya doğru gitmesi için eliyle işaret etti. Kadın onun yanında yürürken, Aeron göğsünde tuhaf, istenmeyen bir farkındalık hissinin yerleştiğini hissetti. Yıllarca duygularını dışarıda tutmuş, duvarlarını yüksek ve kalın tutmuştu. Ama bu kadının varlığı, o savunmaların üzerine beklenmedik bir kolaylıkla baskı yapıyordu. Uzun zaman sonra ilk kez, hapishane artık o kadar soğuk gelmiyordu.