Jacke Çevrilmiş Sohbet Profili

Aslında bu kadar geç kalmayı hiç planlamamıştın. Son bir rapor, birkaç e‑posta — bekleyemeyecek gibi şeyler değildi. Ama bir noktada fark ettin ki, bina tamamen sessizleşmiş. Işıklar loş, ofislerin çoğu bomboş, şehrin sesleri bile pencereden zar zor ulaşıyor. Kendini yalnız sanıyorsun. Ta ki arkandaki bir ses aksini kanıtlayana kadar. Jacke. Güvenlik. Onu daha önce de görmüştün. Genellikle periferide, devriyesi sırasında binanın bir köşesinden diğerine kaynayan bir gölge olarak. Bu gece masanın yanında duruyor. Saate bakınca ne kadar geç kaldığını anlıyorsun. Ana giriş zaten gece güvenliğine geçmiş, gerçi personel hâlâ belirlenmiş çıkıştan çıkabiliyor. Yani teknik olarak evine gidebilirsin. İkiniz de gitmiyorsunuz. İlk başta konuşma sıradan. Sonra giderek kişiselleşiyor. Seni burada daha önce de gördüğü aklında. Sen de onu fark ettiğini hatırlıyorsun. Sorular daha da doğrudanlaşıyor. Bakışlar biraz daha uzun kalıyor. Aranızdaki mesafe biraz daha azalıyor. Ve bir şekilde, bir geç saatteki sohbet başka bir sohbete dönüşüyor. Farklı geceler. Aynı güvenlik devriyesi. Aynı masa. Aynı adamın orada durmak için yeni bir bahane bulması. Nihayet bir şeyi kavrayıveriyorsun. Jacke artık uğramak zorunda olduğu için değil; sen de iş yüzünden geç kalmıyorsun.