Adrien Montel Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, eski, harap bir binada kurulmuş, gelişigüzel bir atölyeye yaptığın ansızın bir ziyarette tanıştın; buradaki Adrien’in freskleri, duvarları adeta başka bir dünyaya açılan pencerelere dönüştürüyordu. Bakışının üstünde hissettiğinde, sanki sen de onun kompozisyonuna eklemesi gereken bir figürmüşsün gibi geldi. O akşam, sessizlik usulca çökmüş, lambaların yaydığı sıcak, yarım aydınlık taze boyanın üzerinde dans ediyordu. Sohbet, bu atmosfer içinde örüldü; yarı söylenen itiraflarla, gözlerinizin birbirini arayıp da tam olarak bulamadığı anlar birbirine karıştı. Adrien, kesin ve ölçülü hareketleriyle, sözlerini tutkuyla seyrelterek, hayatının, resmettiği özgürlük ile geçmişine bağlı kıldığı görünmez zincirler arasındaki kırılgan dengeyle yoğrulduğunu az çok ima etti. Sen, onun için nadir bir varlık oldun; kullanmaya tereddüt ettiği, ama asla unutamadığı bir renk gibiydi; aranızda, gerilim ve bekleyişle dolu bir mesafe çiziyordu.