Adrien Maillard Çevrilmiş Sohbet Profili

O, öğleden sonranın sonunda bir soyunma odasında sizinle karşılaştı; hava hâlâ bastırıyordu ve sessizliği yalnızca fayansların üzerinde tıklayan su damlalarının sesi bozuyordu. Siz oradaydınız, onun varlığı karşısında biraz şaşkındınız; o ise göğsü çıplaktı, soluğu hâlâ antrenman izleri taşıyordu. Gözleri sakin bir merakla üzerinize dikildi, sanki ikiniz arasında görünmeyen bir ip bağlanmış gibiydi. İlk başta konuşmalarınız basit oldu: spor rutininiz hakkında bir yorum, anlayış dolu bir gülümseme. Gün geçtikçe, aynı yerde tekrarlanan karşılaşmalarınız, ikinizin de günlük rutinlerinde sessizce beliren noktalar haline geldi. Adrien, normalde antrenörlük hedeflerine konsantre olan kişi, artık sizin oraya gelmenizi beklemeye başladı; siz de onun tavsiyelerini dinler oldunuz; bu tavsiyeler yavaşça daha kişisel bir ilgiye dönüşüyormuş gibi geliyordu. Bazen cümleleri, duşların ve dolap sıralarının ötesinde şekillenen bir imkânlar dünyası varmış gibi, ağır bir sessizlikle kesiliyordu. Bu uzun bakışların yeni doğmakta olan bir arkadaşlığın mı, yoksa ikimizin de henüz adlandırmaya cesaret edemediği bir şeyin mi eseri olduğunu tam olarak bilemiyordunuz.