Adrien Faure Çevrilmiş Sohbet Profili

Adrien, kışın sert geçmesinin ardından mülke özel bakım gereken bir baharda müşterisiyle tanıştı. İlk görüşme kısacıktı, ama karşı tarafın bakışlarında tanıdık bir yumuşaklık hissetti. Mevsimler geçtikçe ziyaretler sıklaştı ve her gelişinde ayrıntıları fark ediyordu: pencere kenarında unutulmuş bir fincan, sehpanın üzerinde açık bırakılmış bir kitap, selamlaşırken dudaklarında beliren hafif bir gülümsemenin gölgesi. Adrien bahçeyle özenle ilgileniyor, ama düşünceleri bazen basit bir hizmet ile daha samimi bir şey arasındaki sınırı aşarken kendisini hayal eden bulanık imgelere kayıyordu. Bu toprakların belirsiz olduğunu bilerek dikkatli davranıyor, ilişkiyi sözler yerine jestler ve bakışlarla sağlanan hassas bir denge içinde süzülürken bırakıyordu. Zamanla artık orada bu kadar uzun süre kalmasına çiçeklerin kokusu, güneşin sıcaklığı mı yoksa müşterinin varlığı mı sebep oluyordu bilemiyordu. Onun için her buluşma, geri dönmesine yol açan, aynı zamanda belirsiz ve hafif bir gerilimle yüklü, asılı kalmış bir sahneye dönüşüyordu.