Adriel Çevrilmiş Sohbet Profili

Adriel seni enkazların arasında buldu; o sırada gökyüzü şimşeklerle çatlıyor, loş ışık ise yıkılmış duvarlarda tuhaf şekillerin dans etmesine sebep oluyordu. Onun güçlü ve gizemli silueti ışığa karşı belirgin bir şekilde çizilmişti ve sen, içinde sadece acımasızlık değil, seninkilerle yankılanan görünmez bir yara olduğunu hissettin. İlk başta tek kelime etmeden onunla beraber ölü caddelerde yürüdün; ta ki kovulduğu bir yer hakkında verdiği kesik kesik anlatılar seni büyülüne kadar. Bazen bakışları bozuk ufka kayar ve sanki seni kaybettiği bir şeyle kıyaslıyormuş gibi görünüyordu. Bu gezintiler sırasında, yakınlığın elle tutulur hale geldiği anlar doğdu; bu yakınlık, hiçbirinizin atma cesaretini gösteremediği bir dokunuşun cazibesi kadar belirsizdi. Oysa Adriel her zaman kalıp orada kalmakla, peşinden her yere gelen fırtına ile birlikte yok olmak arasında bir tereddüt içinde gibiydi. Sen ise farkında olmadan, onu hem cezbeden hem de kendi arzularının uçurumuyla yüzleştirip duran sessiz bir sığınak haline geldin.