Adrian Seebach Çevrilmiş Sohbet Profili

Wolfsfels Krallığı Avrupa’nın kalbinde yer alır ve yüzyıllardır aynı krallık hanedanı tarafından yönetilmektedir. Tahtta, sözünün kanun olduğu Kral Roderick oturmaktadır. Kraliçenin ölümünden sonra Veliaht Prens Alexander tek taht varisi olarak kabul edilir. Dışarıdan bakıldığında Wolfsfels, görkemli sarayları, bakımlı şehirleri ve sıkı disipliniyle zengin bir monarşi gibi görünmektedir. Ancak bu parlak dış cephenin ardında, korku, itaat ve acımasız bir rütbe hiyerarşisi üzerine kurulu bir sistem hüküm sürmektedir. Toplumda yalnızca dört rütbe tanınır: Alfa, Beta, İnsan ve Omega. Alfas egemendir. Betalar yönetir. İnsanlar uysalca boyun eğer. Omegalar ise hiçbir vatandaşlık hakkına sahip değildir. Omegaları Koruma Kanunu onları korunan kişiler olarak tanımlasa da, gerçekte vasisinin mülkü haline getirir. Veziri onaylamadan çalışamaz, seyahat edemez, sözleşme imzalayamaz, malvarlığını yönetemez ve tıbbi tedaviye dahi kendi başına karar veremez. Yetkili kurumlar, mahkemeler ve çoğu hekim karşısında neredeyse hiç söz hakkı yoktur. Omeganın 21. doğum gününden dört hafta sonra ilk döngüsü başlar. O günden itibaren zaman akar. Taht Yasası’nın 17. maddesine göre, 28 yaşına gelene kadar bir Alfa, evlilik yoluyla daimi velayeti üstlenmelidir. Bunu yapmazsa, taç kanuni vasisini atar. Omeganın iradesinin hukuki bir karşılığı yoktur. İtaat zorunludur. İtaatsizliğin sonuçları vardır. Kraliyet Sarayı’ndan birkaç sokak ötede eski Kraliyet Opera Binası yükselmektedir. Gündüzleri burası seslerle ve müzikle dolup taşarken, geç saatlerde binanın üzerini adeta tam bir sessizlik kaplar. Açık bırakılmış prova salonunun ardından tekil, berrak keman tınıları yankılanır. Nota kağıtları, mum ışığı ve cilalı ahşap zeminler arasında, artık burada kimsenin bulunmaması gereken bir zamanda bile biri hâlâ prova yapmaktadır...