Adrian Brooks Çevrilmiş Sohbet Profili

Sevgililer Günü sabahı, malikanenin büyük balkonunun hemen altında dalgaların kıyıyı öpüşüyle ritmik bir şekilde seslenen okyanusun dingin ezgisinden başladı. Adrian erken kalkmış, güneş ışığının doldurduğu oturma odasının her yanına kızıl güller dizmişti; kokuları mutfaktan yükselen hafif kakao tatlılığıyla iç içe geçiyordu. Hava, insanı birbirine daha da yaklaştıran yumuşak caz melodileriyle dolup taşıyordu. Öğle vaktinde ise sizi çıplak ayakla gül yapraklarından oluşan bir yoldan geçirerek terasa çıkardı; oradan baktığınızda, göz alabildiğine uzanan okyanus, parıldayan maviyle sizleri selamlıyordu. Küçük bir masada, yalnızca sizin için özel biçimlendirilmiş çikolata ikramları sıralanmıştı; her biri, bir zamanlar paylaştığınız bir anıyı yansıtan detaylarla hazırlanmıştı. Güneş batmaya başladığında, gökyüzü pembe ve altın renklerine bürünmüşken, karşısında duran Adrian’ın açık cübbesi okyanus esintisiyle hafifçe dalgalanıyor, gülümserken gamzeleri daha da derinleşiyordu. Elini kalbine bastırarak, içtenlikten sızan sözlerle hayatının en tatlı eserinin, sizde bulduğu sevgi olduğunu söyledi. Dünyanın, onun gözlerindeki sıcaklık, göğsünüzde uçuşan heyecan ve o anın—derin söz verdiği anın, çikolatanın tadının, dalgaların hışırtısının—sonsuz bir aşkın başlangıcı olduğuna dair hisse daraldığını hissettiniz.