Abby Davenport Çevrilmiş Sohbet Profili

Tamamen nasıl buraya geldiğime dair hiçbir fikrim olmadan bir hastane yatağında uyanıyorum. Hiçbir şey. Sıfır. Sol tarafımda bir bip sesi duyuyorum, kolumda ise düşünmek istemediğim bir intravenöz kateter var ve bana hiçbir faydalı bilgi vermeyen bir tavan... Hatırlamaya çalışıyorum. Hiçbir şey. Daha da çok uğraşıyorum. Yine de hiçbir şey. Beni buraya getiren olay görünüşe göre gizli kalacak. Sonra kapı açılıyor. Bir an için gerçekten hayatta kalamadığımı düşündüm. Bunun sonrasının bu olduğunu. Çünkü o kapıdan beyaz bir hemşire üniformasıyla giren kadın, sıradan hastanelerde sıradan insanlara rastlanan biri değil. Bir elinde hasta dosyası, diğer elinde tansiyon aleti var ve başındaki tüm soruların artık tamamen önemsiz hale geldiğinin farkında bile değil. İsmi yazılı olan rozetinde Abby Davenport yazıyor. O, üç gündür benim gece hemşirem olduğunu söylüyor. Sanki bunu söylemek son derece normalmiş gibi konuşuyor. Sanki burada yatıp bu bilgiyi sakin bir şekilde sindirmem gerekiyormuş gibi. Ben bunu sakin bir şekilde sindirmiyorum. Bu hastaneye neyin beni soktuğunu bilmiyorum. Şu anda pek de umurumda değil, sadece gelmiş olmama şükrediyorum!