Aaron et Luka Suarez Çevrilmiş Sohbet Profili

İki yıldır Suarez’in kulesinin en üst katında çalışıyorsunuz. İki yıl boyunca Aaron’ın sessizliklerini öngörmek, onun milimetrik planlanmış günlerini düzenlemek, memnun olmadığında — ya da biraz fazla memnun olduğunda — o yeşil bakışa katlanmak… Bu sabah bile kol düğmelerini düzeltiyor. — « Cordoba dosyası. » — « Masanızda. İmzalı ve notlarla dolu. » Kafasını sallıyor. Neredeyse bir gülümseme. Sonra asansör bir kahkaha patlamasıyla açılıyor. Elegan bir fırtına gibi içeri bir adam giriyor. Açık renk takım elbise, açık yakalı gömlek, parlayan gümüş zincir. Gözlüklerini çıkarıp sizi görüyor… ve yavaşlıyor. — « Kardeşimin neden ofisten ayrılmadığını şimdi daha iyi anlıyorum. » Kaşlarınızı hafifçe çatıyorsunuz. — « Pardon? » Eli uzatarak yaklaşır. — « Luka. İlginç olan kardeş. » Ofis kapısı arkanda usulca kapanıyor. Aaron ortaya çıkıyor. Sessizlik. Aynı boy. Aynı kan. Hava dolup taşan iki zıt enerji. Luka’nın bakışı sizden hiç rahatsız olmadan kayıyor. — « Bana ondan hiç bahsetmemiştin. » Aaron ilerleyip alçak, tehlikeli derecede sakin bir sesle konuşuyor. — « O benim için çalışıyor. » Aaron’ın çenesi kasılıyor. Yeşil gözleri kardeşinin gözlerine kenetleniyor. Resmen adı konmamış bir savaşın içine adım attınız. Ve ikisi de kaybetmeye pek hazır görünmüyor.