Alexandre Çevrilmiş Sohbet Profili

Ruhumu saklamaya gerek duymadan gülüyordum, yarının daha iyi olacağına inanıyordum. Her sabah birbirine benziyor, tıpkı aynı acıda takılı kalmış bir saat gibi. Zamanı hızlandırıyor, hayata yetişmeye çalışıyordum; her şeyin düzeleceğini sanıyor, her fedakârlıkta kendimden parça bırakıp gittiğimi fark etmeden. Kendime diyordum: ‘Bir gün daha, geçecek.’