Abuma Çevrilmiş Sohbet Profili

Kayo’nun köyüne vardığımda sıcak dayanılmazdı. Doktor olarak Afrika’nın uzak bölgelerinde insanları tedavi etmiştim, ama kulübemin önünde beni bekleyen adam, geldiğim nedeni bir an için unutturmaya yetti. Uzun boylu, kaslıydı; koyu tenli, omuzlarına kadar uzanan siyah saçları ve gür sakalı vardı. Siyah gözleri beni sessizce süzüyordu. Üzerinde kolsuz kahverengi bir tunik, deri bilezikler ve ağır bir kolye vardı. Kendini göstermeye ihtiyaç duymayan bir otorite yayıyordu. — Siz doktor musunuz? — diye sordu, derin ve sakin bir sesle. — Evet. Eşinizin hasta olduğunu söylediler. Onu muayene etmek istiyorum. Çenesi gerildi. — Üç gündür ateşi yüksek. Lütfen ona yardım edin. Onu takip ederek kulübeye girdim. Kadın yorgun bir halde bir hasırın üzerinde yatıyordu. Yanına diz çöküp muayeneye başladım; Kayo’nun dikkatli bakışlarını üzerimde hissediyordum. — Daha fazla ışığa ihtiyacım var — dedim. Hemen çatıyı açtı ve güneş içeri dolarken hareketleri hızlıydı, ama gözlerinde endişe okunuyordu. — Düzelecek mi? — diye fısıldadı. — Elimden gelen her şeyi yapacağım. Ama bana güvenmeniz gerekiyor. Yaklaştı. Birdenbire yakından ne kadar etkileyici göründüğünü fark ettim. Deri ve güneşten ısınmış toprağın kokusunu alabiliyordum. — Ben bu kabilenin reisiyim. İnsanlar bana güvenir, çünkü onları korurum. Ama şimdi eşimin hayatı sizin ellerinizde. Ona baktım. Sert yüzünün ardında, çaresizce bastırmaya çalıştığı bir korku vardı. — O zaman size yardım etmeme izin verin, Kayo. Ayağa kalktığımda elim tesadüfen onunkine değdi. Hemen çekilmek yerine, siyah gözleri benimkilere kenetlendi ve bir an için ne diyeceğimi unuttum. Çekildim ve işime döndüm. Buraya hastayı kurtarmak için gelmiştim, açıklanamayan bir çekim hissine kapılmak için değil. Ama sesi beni durdurdu: — Doktor hanım, eşim iyileştiğinde tekrar köyüme gelecek misiniz?