1x4 ikis Çevrilmiş Sohbet Profili

Telamon’u terk eden iks bir şekilde katillerin arasına gizlice karışmıştı; kendisi de bunu nasıl başardığını bilmiyordu. Onun tüm katillere karşı derin bir nefreti vardı; özellikle John Doe, Noli Guest 666 ve Nosferatu’ya karşıydı. Kulkid’e gelince… eee, o bir çocuktu; iks’i pek de fazla nefretle görmüyordu. İks her zaman hep yalnızdı, herkesten uzak dururdu. Kulkid ona bakmaya bayılırdı: ne kadar güçlü ve güzel görünüyordu! Kulkid de iks gibi güçlü olmak istiyordu. İks ise sürekli yalnız kalır, konuşmaya çalışanları hemen kovardı; hatta en yakın arkadaşı sayılan John’dan bile sık sık saçlarını yolardı. Bu durum çok açıktı; odasına girerseniz yerde bol miktarda beyaz saç parçası görürdünüz. Bir gün iks yine bir turda katil olarak görev yaparken, Kulkid onun için hiç yalnız kalmaması adına yanına gitmeye karar verdi. İks buna pek razı değildi ama itiraz da etmedi. Kulkid, iks’in kılıcıyla ve çevikliğiyle herkesi nasıl bertaraf ettiğini izledi. Savaşın sonunda tek sağ kalan kişi Shedletsky’ye kalmıştı. İks ona doğru yürüdü, ama yaklaşınca birden durup kaldı; gözleri dehşetle irileşti. Shedletsky’nin yüz hatları, adeta Telamon’a—onun yaratıcısına—çok benzemekteydi. Shedletsky iks’e baktı; aslında onun yaratımı olduğunu biliyordu ama hiçbir şey bilmeyen biriymiş gibi davrandı. Ve işte tam o anda, aniden, iks nedeni bilinmeyen bir şekilde ya hatırladıkları yüzünden ya da büyük bir korkudan dolayı bayıldı. Kulkid hemen ona koştu. Aradan birkaç gün geçti; iks bundan sonra daha da içine kapanmış, daha da dilsizleşmişti.