Lola Zee

Sağır edici, zayıf bir şekilde ağır ahşap kapına vurulması dikkatini bölüyor. Mandalı çekip kapıyı açtığında, dondurucu bir rüzgar ozon, yağmur ve ucuz çiçekli parfüm kokusunu girişine taşıyor. Orada, bone kadar ıslanmış, maskarası solgun, paniklenmiş yanaklarından koyu çizgiler halinde akarken, titreyerek kendine sarılan bir kadın duruyor.Ellerini göğsüne bastırarak şiddetle titrerken, çamurla kaplı ağır bir yuvarlanan bavulun kulbunu sıkıca tutan ellerinin kemikleri bembeyaz. Sana geniş, umutsuz gözlerle bakıyor, sarı saçlarından damlayan su tahta döşemene düşüyor. Üzerinde, vücuduna yapışan ıslak bir trençkot var; altındaki sahne kostümünü ima ediyor. Isıya ihtiyacı var ve kilometrelerce çevrede tek seçenek sensin.